فقر چیست؟

میخواهم بگویم

فقر همه جا سرک میکشد

فقر گرسنگی نیست  عریانی هم نیست

فقر  چیزی را نداشتن است  ولی آن چیز پول نیست

فقر  همان گرد و خاکی است که بر کتابهای فروش نرفته یک کتاب فروشی مینشیند

فقر  کتیبه سه هزار ساله ای است که روی آن یادگاری نوشته اند

فقر  تیغه های برنده ماشین بازیافت است که روزنامه های برگشتی را خرد میکند

فقر  پوست موزی است که از پنجره یک اتومبیل به بیرون انداخته میشود

فقر  همه جا سرک میکشد

فقر  شب را (( بی غذا )) سر کردن نیست

فقر  روز را ((بی اندیشه)) سر کردن است.

من و گرافیک . کویر و جاده

من هستم و میمونم

 

 

 

فقط به خاطر  زرتشت . سمیرا . آیات زمینی . به همین سادگی  و همه شماها  . . . .

بعدشم  بخاطر  سمیرامیس

و آخرشم  بخاطر  خودم

ساده ادامه میدم و میخوام تو این پست و چند پست بعدی یکم بیشتر از خودم بگم

(پس اگر مطلبم یکم زیاد شده  بذارید به تلافی نبودنها و نگفته های قبلیم)

 

من سال ۱۳۷۶ رفتم هنرستان هنرهای زیبای کرمان رشته گرافیک چون از همون موقع دوستش داشتم  

اما پدرم از اولش موافقش نبود و بلاخره من و گذاشت برق بخونم!!!!!

یه بچه ۱۶ ساله چقدر میتونه تصمیم پدرشو عوض کنه؟؟؟اونم یه آدم تحصیل کرده وبا تجربه وفرهنگی رو

 بگذریم . . . . . . . . 

۱۳سال گذشت  اما من با گرافیک نفس میکشیدم و به طور تجربی کار میکردم

یعنی حتی یه ساعتم جایی کار نکردم

از اولش خدا بود و من . . . .

و

گرافیک گل سرخی که سال ۱۳۸۴ متولد شد و به ثبت رسید

شد تنها همدم و همراه من 

 گرافیک شده بود تمام زندگی من

 و تبلیغات کار من

یه مدت سال ۱۳۸۶ رفتم مالزی گرافیک بخونم اما باید برمیگشتم(اونم جریانش مفصله)

کلن تجربه خیلی خوبی بود

اما

الان که فکرشو میکنم میبینم گرافیک اونجا در مقابل ایران هیچی نیست!!

خلاصه

من امسال(۱۳۸۹) واسه اولین بار تو زندگیم کنکور دادم و کارشناسی گرافیک قبول شدم

 نتونستم ملی و روزانه قبول بشم و بین کارشناسی شبانه نقاشی

گرافیک و نقاشی غیرانتفاعی و گرافیک آزاد یزد

من آزاد یزد و انتخاب کردم هم به کرمان نزدیکتره هم امکاناتش بهتره

 الان که اونجام میبینم اساتید خوبی داره و واقعا راضیم

برنامه من فعلا اینه:

سه روز اول هفته یزد و سه روز آخر هفته کرمانم

دیگه شدیم بچه دل دل کویر کرمان به علاوه یزد!

 هنوز اول راهم اما جاده کویر کرمان - یزد و بلعکس بدجور بخشی از زندگیم شده

 ۳۶۵ کیلومتر جاده کویری که هفته ای یه بار میرم و میام

 من شاید ۴ سال تو این جاده برم و بیام

اما این جاده همیشه هست و خواهد ماند

در دل کویری ترین جای سرزمینم

زیر پر ستاره ترین آسمان جهان  . . . . . . . . . .